Ik heb keihard mijn best gedaan. Echt ongelofelijk, enorm, ontzettend afgezien, maar ik heb mijn doel bereikt. Het record is voor mij en wie dat wil verbreken, moet écht van goeden huize komen.

Ik ben (vrijwel) zonder twijfel officieus recordhouder met mijn jaren als rijdster in het gewest Zuid-Holland: veertien onafgebroken jaren.

Natuurlijk zijn de twee eerste zinnen een grapje. Ik had het daar enorm naar mijn zin. Heb in mijn jaren in het gewest erg veel bereikt, prestaties die ik van tevoren nooit dacht te halen en ervaringen opgedaan die onbetaalbaar zijn. Daarvoor heb ik ontzettend veel te danken aan al mijn voormalig ploeggenoten (na veertien jaar veel te veel om op te noemen), maar ik heb vooral veel te danken aan de twee trainers met wie ik praktisch ben opgegroeid: Arnold van der Poel en Wim den Elsen.

Zij hebben mij (samen met de masseurs Raymond Brugmans en Jan Aanen) de laatste tien jaar begeleid, over de hoogste pieken en door mijn diepste dalen. Dat schept een band. Een trainer-pupil-relatie is in de topsport iets bijzonders, want je maakt elkaar op zoveel verschillende momenten mee, werkt heel intensief samen naar één doel. Wat dat inhoudt, dat is niet zo goed uit te leggen via woorden, ook niet voor mij als journalist.

Maar ondanks die moeilijk te beschrijven belangrijke rol die Arnold en Wim voor mij altijd hadden, ben ik nu weg bij het gewest. Weg bij die trainers bij wie ik mijn fantastische doorbraak beleefde naar de echte schaatstop. Ik heb een nieuw team.

Ik maak deel uit van 'Team Groenewold', de ploeg, ontstaan naar het idee van Renate Groenewold. Ze vindt het zelf in haar bescheidenheid helemaal niet prettig dat ze is gebombardeerd tot naamdraagster van de ploeg, maar met haar prestaties als schaatsster is dat natuurlijk niet vreemd. Samen met Peter Kolder doet Renate de trainingen en ondanks dat er nog geen hoofdsponsor is, sloten zeven meiden zich bij haar plannen aan, waaronder ik.

De andere rijdsters zijn Thijsje Oenema, Natasja Bruintjes, Marije Joling, Moniek Kleinsman, Carlijn Achtereekte en Annouk van der Weijden. Allemaal meiden met internationale schaatservaring.

Als ik zeg dat ik het na tien jaar werken met dezelfde trainers tijd vond voor een nieuwe uitdaging, behoeft dat geen verdere verklaring. Maar dat is het niet alleen. Nadat steeds meer mensen stopten of naar een ander team gingen, miste ik het laatste jaar bij het gewest de ploeggenoten van mijn leeftijd en rijdsters van hetzelfde niveau op de afstanden waar het mij vooral om gaat: de 1500, 3000 en 5000 meter.

En dan was er nog het verhaal / de visie van Renate, die interesseerde mij en maakte dat ik vrijwel direct wist dat ik hiervoor wilde gaan. Dat ik nu, pas een maand na de verschijning van het persbericht, het nieuws op mijn website zet, heeft dan ook niks te maken met mijn enthousiasme. Ik ben er heel blij mee en vind dit een enorm grote kans.

Inmiddels is het eerste trainingskamp zelfs al geweest. We zaten maandag tot en met vrijdag in het hof van Saksen, in Drenthe. De ploeg is daar gepresenteerd aan de media en zelfs de eerste suppliers zijn bekend.

Dankzij Egbert Egberts, eigenaar van een fietswinkel in Borger, rijden we sinds een week als een echte ploeg in de rondte met dezelfde fietskleding. -Ik ben zelf extra blij met de beenstukken, aangezien ik mijn eigen beenstukken twee weken geleden verloor tijdens een fietstochtje.. (meer info op mijn twitteraccount www.twitter.com/lvdgeest)-

Dat is nog niet alles: Egbert Egberts heeft ook goede contacten met het fietsmerk Specialized. Zij wilden mee in het avontuur en besloten dit vrouwenteam met een missie te steunen. Dus binnenkort fietsen we niet alleen in identieke kleding, maar ook met dezelfde (prachtige!) fietsen, helmen en schoenen.

Nog geen hoofdsponsor, maar het enthousiasme is er in ieder geval van heel veel kanten.

GAAF!

Lisette