Morgen begint het NK Allround. Ik ben er bij, maar niet als deelnemer. Mijn hoogtepunt komt na het weekend, op maandag. Dan word ik geopereerd aan mijn enkel.

Er zit veel littekenweefsel in en dat is hoogstwaarschijnlijk de reden waarom ik nog steeds zoveel last heb. Dat wordt er uitgehaald. Ik kijk er heel erg naar uit! Het is heel frusterend om niet pijnvrij te kunnen sporten. De laatste periode heb ik mijn enkel noodgedwongen veel meer rust gegeven. Zelfs dan merk ik nog hoe snel de irritatie opspeelt. Dat was best gek.

Als sporter merk je vooral belemmeringen op die je bij het sporten hebt. Hinder in het 'normale' leven neem je dan wel voor lief. Bijvoorbeeld met mijn sleutelbeenbreuk: Even naar het toilet, is dus niet 'even'. Krijg je broek maar eens dicht met een hand! Maar who cares about de broek (Ja ok, ik wel in zoverre dat ik niet met dat ding op mijn knieën naar buiten kwam.) Maar uiteindelijk gaat het er om dat je niet kunt schaatsen.

Ik werd de laatste periode gedwongen om rust te nemen. Ik heb mijn studie weer opgepakt en interview af en toe weer de regionale schaatsers voor het AD Groene Hart. Dat is mijn andere leven, als ik niet schaats. Ook altijd handig als ik afleiding wil. Maar het staat dus los van mijn schaatsleven. Dan verwacht ik niet dat lopen van collegezaal naar kantine voldoende is om mijn enkel weer te voelen.

Gelukkig was dit niet elke keer zo hoor. Ik heb de laatste tijd ook weer wat getraind. Vooral onderhoud, dus krachttrainingen en fietsen, voor zover dat echt ging met het slechte weer van de laatste tijd. En wat is fietsen dan genieten!! Ik heb ook echt zoveel zin om straks weer hard te trainen. Als alles volgens plan gaat, word dus maandag het weefsel weggehaald en kan ik na twee weken alweer beginnen met trainingsbelasting op mijn enkel. Dat is wel heel fijn. Eindelijk.

En morgen ga ik heel hard mijn ploeggenoten en mijn zusje aanmoedigen. Ook leuk! En stiekem train ik dan toch een beetje door, want van anderen observeren kun je ook leren! Wie even niet sterk kan zijn, moet maar slim zijn.

Groetjes Lisette