Regels zijn regels, maar selectiewedstrijden zijn selectiewedstrijden.

'In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst.'

Deze slogan is een bekende voor de sponsor van de KNSB. Helaas geldt dit niet voor de KNSB zelf. Daar gelden de resultaten in het verleden behaald wél.

Afgelopen zondag mocht ik in Heerenveen de world cup 1500 meter in de a-groep starten. Het klinkt heel cliché, maar wat een ervaring! Over het publiek wordt vaak genoeg wat gezegd, maar laat ik het ook nog maar eens doen: wat een herrie!! Heel erg gaaf!

Tegelijkertijd was het ook erg spannend. Met bijna geen uitzicht op plaatsing voor de world cup finale  in Salt Lake City (door slechts een keer eerder te kunnen starten in de b-groep, had ik bijna geen punten) en een pr veel langzamer dan de andere vier Nederlandse deelneemsters, schatte ik de kans op plaatsing voor WK Afstanden in Vancouver erg lastig in.

Maar dat maakte niets uit. Natuurlijk wilde ik zo goed mogelijk rijden en laten zien wat ik kan. Zeker na Erfurt, wat door alle nieuwe indrukken en het onbekende toch veel energie had gevraagd en waardoor ik daar voor mijn gevoel zeker niet maximaal presteerde. Mijn race was goed. Niet zo goed als vier weken eerder bij de selectiewedstrijd voor deze world cup, maar ik was zeker niet ontevreden. Maar een ding is zo balen: 2.00.15, nog steeds niet onder die 2.00!

Ach je moet nog wat te dromen hebben..

En zo kan ik aardig wat nachtjes slapen. Een andere droom is namelijk meedoen aan een WK. Dat kwam even langs in mijn remslaap, maar blijkt nu toch weer weggestopt diep in de nacht.

Drie tickets, vijf vrouwen, wat selectienormen, verkeerd rekenen en een aanwijsplaats. Deze ingrediënten kwamen de afgelopen twee nachten ook aan bod.

Mijn achtste plaats en als derde Nederlandse eindigen op de 1500 meter leek voor veel mensen voldoende. Ik kreeg zondag na de race van alle kanten felicitaties.

Studio Sport, Teletekst, ANP, alle media berichtten zelfs al dat ik de derde deelneemster zou zijn op het WK. Uit voorzorg hield ik zelf een slag om de arm, je weet maar nooit. Niet onterecht, bleek een aantal uur later.

Vierde Nederlandse van die wedstrijd, Laurine van Riessen,  stond achtste in het geschoonde klassement. En voldeed daarmee aan een selectienorm. Jammer, maar regels zijn regels.

Totdat een dag later bleek dat er een fout was gemaakt bij het berekenen. Laurine staat negende en voldoet daardoor niet aan een selectienorm. Het derde wk-ticket is daardoor een aanwijsplaats. De TLC van de KNSB heeft het recht  om iemand aan te wijzen en zij hebben Laurine gekozen. Ondanks dat ik op de wedstrijd die van tevoren bij ons allebei bekend was als selectiewedstrijd voor het WK harder reed.

Selectiewedstrijden zijn selectiewedstrijden. De beslissing van nu is gebaseerd op eerdere resultaten. Echter waren de omstandigheden in Erfurt niet gelijk (verschil in temperatuur en minimaal 5 uur tussen b en a-groep.) Bovendien was het voor mij om een bekende reden in november in Moskou onmogelijk om mijn startbewijs 1500 meter te gebruiken. Natuurlijk moet de beste gaan, maar in dat geval is misschien zelfs Jorien Voorhuis degene met de beste papieren..?!

Ik ben topsporter, ik ben gretig. Als ik iets heb, wil ik meer, met die drive hoop ik heel ver te komen. En nu voel ik mij wat geremd.

Ik wil ook altijd redelijk blijven. Laurine heeft in het voorseizoen heel erg knap gepresteerd op de 1500 meter (Op andere afstanden ook trouwens, of zelfs nog beter.) Dat vind ik mooi om te zien, ze is ook een oud-ploeggenootje, dus dat maakt het extra leuk. Haar erelijst, dat heb ik nog nooit bereikt en kan ook tussen de zandkorrels van Klaas V.

Maar in dit geval zit ik er zo dichtbij. Afgelopen zondag was bekend als hét selectiemoment. Iedereen wist dat.  Ik was sneller, maar dat is niet genoeg. Ik heb het gevoel dat ik er weinig meer aan had kunnen doen. Dus blijft het nog even dromen, met een lichtelijke nachtmerrie-nasmaak, dat wel. Als reserve aan het WK, voor de tweede keer dit seizoen. En dat nog wel op de 1500 meter.

Ach.. Je moet nog wat te dromen hebben!

Als ik dit weer relativeer weet ik ook: dit had ik vier maanden geleden echt nooit gedacht!